9 سال گذشت، هشیاریم یا خواب!

امروز پنجم دیماه سالگرد وقوع زمینلرزه ی سال 1382 بم است. زمینلرزه ای که علیرغم شدت نه چندان بالای آن، جان بیش از 33 هزار نفر از هموطنانمان را گرفت. از آن روز 9 سال گذشته و شاید این داغ برای خیلی ها سرد شده باشد. مدت ها طول کشید تا اموات دفن شوند، ماهها طول کشید تا زنده ها اسکان یابند و مجروحان سلامتی خود را بازیابند، سال ها طول کشید تا خانه ها ساخته شوند و زندگی مردم به روال عادی خود باز گردد.

 

 

اما آیا فقط گذشت زمان برای بازگشت همه چیز به روال عادی کافیست؟ آیا درس های لازم از این فاجعه گرفته شده؟ آیا ساختمان ها مستحکم تر ساخته شده اند؟ آیا شبکه های آب و گاز و برق ایمن سازی شده اند؟ آیا مردم آموزش های لازم را دیده اند و برای وقوع زمینلرزه ی دیگری آمادگی دارند؟ آیا همه ی این موارد برای شهرهای زلزله خیزی چون تهران، تبریز، کرمان و دیگر شهر ها پیش بینی شده اند؟ و آیا های دیگر...

هر فاجعه ی دیگری از جنس بم و رودبار تا سالها عوارض و اثرات زیادی را بر زندگی و روحیه ی مردم حادثه دیده خواهد داشت و تا سال ها هزینه های زیادی را بر دولت و مردم تحمیل خواهد کرد و تا سال ها از عادی شدن زندگی در محدوده ی فاجعه و اطراف آن جلوگیری خواهد کرد و روند رشد آن را کند و یا متوقف خواهد کرد.

پس با درود به روان پاک از دست رفتگان بم و سایر حوادث طبیعی کشور، تنها توجه به یک شعار کافی ست:

" پیشگیری بهتر از درمان است "

   + سید مجید میر کاظمیان - ٦:۳۳ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٥ دی ۱۳٩۱