سرچشمه های زمينلرزه

سر چشمه های لرزه ای يا لرزه زا نواحی يا مو قعيت هايی در زمين هستند که قادر به ايجاد
زمين لرزه های بسياری می باشند .
يکی از بهترين روش ها در تعيين مو قعيت اين گونه چشمه ها بررسی تاريخی و دستگاهی
مراکز سطحی زمينلرزه ها و نيز ويژگی زمين شناسی منطقه مي باشد.
يکی از مهم ترين چشمه های لرزه زا گسل ها می باشند . پس آگاهی کامل از نوع ،حرکت و
موقعيت گسل ها بسيار اهميت دارد.
به طور کلی گسل ها از نظر ميزان فعاليت لرزه زايی به دو دسته تقسيم می شوند:
۱- گسل های فعال:گسل هايی که طی کواترنر (۶۵/۱ ميليون سال پيش تا کنون)فعاليت لرزه ای داشته اند .
۲- گسل های غير فعال:گسل هايی که طی کواترنر فعاليت لرزه ای نداشته اند.
سه مدل را می توان برای چشمه های لرزه ای در نظر گرفت:
الف)چشمه های خطی: گسل های فعال
ب)چشمه های نقطه ای:زمينلرزه های منفرد . ممکن است در اثر گسل های پنهان ويا در ارتباط
باآتشفشان ها رخ دهند.
ج)چشمه های پهنه ای :در ارتباط با نواحی فرو رانش . مراکز زمينلرزه در همه اين نواحی پراکنده اند.

   + سید مجید میر کاظمیان - ۸:۱۸ ‎ب.ظ ; جمعه ٤ بهمن ۱۳۸۱