زمينلرزه و رهايی انرژی

تجمع انرژی به آهستگی طی سالها و قرن ها و حتی ماه ها بسته به بزرگی و اندازه زمينلرزه
صورت می گيرد، در حالی که رهايی انرژی در کسری از ثانيه يا چند ثانيه برای زمينلرزه های
کوچک و يک تا چند دقيقه برای زمينلرزه های بزرگ صورت می گيرد.
آزاد شدن انرژی زمينلرزه در يک منطقه بستگی زياد به يکنواختی توده سنگ دارد. هر چه ميزان يکنواختی توده سنگ دارد. هرچه ميزان يکنواختی توده سنگ کمتر باشد، رهايی انرژی
تدريجی تر و توزيع انرژی نسبت به زمان گسترده تر است.
رهايی انرژی ممکن است قبل يا بعد از يک زمينلرزه بزرگ ويا در هنگام آن ويا در يک دوره زمانی
طولانی صورت گيرد :
*-پيشلرزه:گاهی اوقات قبل از زمينلرزه های بزرگ ،يک سری از زمينلرزه های کوچک طی روزها هفته ها وحتی دقايقی قبل ازآن اتفاق می افتند.عموما فراوانی پيشلرزه ها با نزديک
شدن به زمينلرزه اصلی بيشتر ميشود.
*-پسلرزه:زمينلرزه های بزرگ اغلب با تعدادی زمينلرزه های کوچکتر از زمينلرزه اصلی همراه هستند که تا روز ها، هفته ها و حتی سالها پس از وقوع زمينلرزه اصلی ادامه
دارند. چه بسا خرابی های حاصل از پسلرزه ها بيشتر از زمينلرزه اصلی است.
عموما فراوانی اين پسلرزه ها با گذشت زمان کاهش می يابد.
*-فوج لرزه ای:مجموعه ای از تعداد زيادی زمينلرزه های کوچک هستند که در يک دوره زمانی از يک هفته تا يک ماه اتفاق می افتند و گويای هيچگونه زمينلرزه بزرگ نمی باشند.
معمولا در طی دوره فراوانی لرزه ها به مقدار بيشينه خود رسيده و سپی بتدريچ کاهش مي يابد.

   + سید مجید میر کاظمیان - ٧:۳۸ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٩ بهمن ۱۳۸۱