فيروزه

فيروزه (turquoise) ، فسفات آلومين آبدار مي باشد كه مقداري مس در تركيب خود دارد. فرمول شيميايي فيروزه به صورت Cu Al6 [ PO4 ( OH)2 ] 4 , 4(H2O است. سنگ در برگيرنده آن تراكيت معادل دانه ريز ولكانيكي و نيمه عمق سينيت مي باشد كه از نظر تركيب شيميايي از انواع غني از كوارتز تا انواع غني از فلدسپاتوئيد تغيير مي يابد.
خواص كاني شناسي : اين كاني در سيستم تريكلينيك ( رده پيناكوئيدال) متبلور مي شود. شكل ظاهري آن به صورت توده اي كوچك ، گرد، كليوي شكل ، پوششي و قلوه اي شكل مي باشد. رخ مشخصي نداشته و اثر خاكه آن بر روي جسم سخت ، سفيد و گاهي سبز كمرنگ است . سختي آن در مقياس موس ۶تا ۵ و چگالي آن بين ۶/۲تا ۷/۲ gr/cm3 متغيير است. جلاي آن مومي تا مات و سطح شكست آن به صورت صدفي بوده و داراي خاصيت شكنندگي است.
شكل هاي تراش : از شكل هاي تراش فيروزه مي توان به انواع مختلفي از جمله كابوشن، مرواريدي يا تسبيحي و كامئو اشاره نمود.
معدن فيروزه نيشابور: اين معدن از قديمي ترين معادن فيروزه در جهان است كه در طول جغرافيايي ۵۸ درجه و ۲۳دقيقه شرقي و عرض ۳۶درجه و ۳۰ دقيقه شمالي در ۵۵ كيلومتري شمال غرب نيشابور واقع شده است.
انواع فيروزه هاي موجود در معدن را از نظر معدني به دو دسته خاكي و سنگي تقسيم مي كنند. فيروزه خاكي فاقد سنگ مادر بوده و به علت رنگ بهتر و عدم تغيير آن داراي مرغوبيت بالاتري است. از ديگر انواع فيروزه مي توان به فيروزه عجمي كه به صورت گرد و نسبتا درشت و داراي مقادير كمي سنگ است و يا فيروزه شجري كه از تجمع چند دانه فيروزه در كنار هم در يك قطعه سنگ بوجود مي آيد و يا چغاله كه داراي رنگ خيلي روشن و نيز توفال كه به رنگ سبز مي باشد اشاره كرد.


   + سید مجید میر کاظمیان - ۸:٤٩ ‎ب.ظ ; جمعه ٧ آذر ۱۳۸٢